FŠrsluflokkur: Tr˙mßl og si­fer­i

MarÝa Sveinka?

═slenskan breytist n˙ ÷rt. Ein ßstŠ­an er s˙ a­ erlend ßhrif hrannast upp, enskan glymur Ý eyrum, fˇlk les minna en ß­ur og svo mŠtti lengi telja. N˙ er svo komi­ a­ jˇlasveinar og anna­ fjallahyski hefur smitast af ■eirri ˇvŠru sem hrjßir Ýslenska tungu. Jˇlasveinar segja ˇkei og eru a­ s÷gn Vestfir­inga ß dŠjett, hva­ sem ■a­ n˙ merkir.

Or­i­ sveinn hefur veri­ nota­ um unga karlmenn e­a drengi, en meyjar um st˙lkur. A­ vÝsu var rŠtt um a­ h÷f­ingjar hef­u me­ sÚr sveina hÚr ß ßrum ß­ur og fˇr yfirleitt anna­ or­ af ■eim a­ ■eir vŠru "hreinir sveinar". Ůß hefur einnig veri­ rŠtt um lŠrisveina og lŠrimeyjar, nßmsmeyjar og -sveina, i­nsveina o.s.frv.

═ frÚttum undanfari­ hefur bori­ ß ■vÝ a­ systur jˇlasveinanna, ■Šr Lei­indaskjˇ­a, bˇla og hva­ ■Šr heita n˙ allar, sÚu kalla­ar jˇlasveinkur. VŠri ekki rÚttara a­ tala um jˇlastelpur e­a jˇlameyjar? Skyldi fara svo a­ MarÝa mey yr­i Maja sveinka Ý nŠstu ■ř­ingu Nřja testamentisins?


DavÝ­ var lÝtill drengur

═ gŠr hitti Úg lÝtinn dreng sem var Ý kirkjuskˇla. LŠr­i hann ■ar m.a. řmsa tr˙ars÷ngva sem honum ■ˇttu lei­inlegir. Einn ■eirra heitir vÝst DavÝ­ var lÝtill drengur. Ůar segir frß barßttu ■eirra DavÝ­s konungs ═sraelsmanna til forna og risans GolÝats sem DavÝ­ drap me­ valsl÷ngu sinni.

Mi­a­ vi­ ■ß atbur­i sem eiga sÚr n˙ sta­ Ý ═srael og ■ann skilning sem ═sraelsmenn leggja Ý fortÝ­ sÝna er me­ hreinum ˇlÝkindum a­ Ýslenska ■jˇ­kirkjan og a­rir s÷fnu­ir skuli taka DavÝ­ konung sem fyrirmynd sem rÚtt sÚ a­ kenna Ýslenskum b÷rnum um. Au­vita­ var DavÝ­ ekkert anna­ en har­svÝra­ur glŠpama­ur. Hann hremmdi l÷nd annarra og var ofbeldisseggur er sveifst einskis til ■ess a­ nß fram markmi­um sÝnum. Hann fÚkk ■ˇ stundum samviskubit, ba­ Gu­ sinn fyrirgefningar og orti nokkra sßlma.

Vita­ er a­ forystumenn ═sraelsmanna hafa teki­ hann sÚr til fyrirmyndar Ý vi­ureign sinni vi­ PalestÝnumenn enda var DavÝ­ snjall herforingi og kunni a­ deila og drottna.

Foreldrar Šttu a­ velta ■vÝ alvarlega fyrir sÚr hvort ■a­ samrŠmist kristnu si­gŠ­i a­ kenna b÷rnum sÝnum a­ taka sÚr ofbeldissinna­an hry­juverkamann til fyrirmyndar.


Hro­virkir morgunbŠnaprestar

Fj÷ldi fˇlks hlustar ß morgunbŠnir RÝkis˙tvarpsins. Prestarnir eru misgˇ­ir eins og gengur. Sumir vanda verk sitt en a­rir kasta til ■ess h÷ndunum.

Sß, sem n˙ flytur morgunbŠnirnar, hefur allt Ý f÷stum skor­um. Hann bi­ur bŠn, fer sÝ­an Švinlega me­ sama versi­ og endar svo ß fa­irvorinu.

NŠsti prestur ■ar ß undan rumpa­i bŠninni af ß ÷rskotsstundu og sleppti fa­irvorinu.

N˙ grei­ir RÝkis˙tvarpi­ sjßlfsagt fyrir ■essar vÚlbŠnir og lŠ­ist a­ mÚr sß grunur a­ prestunum ■yki, sumum hverjum, ■a­ tŠplega borga sig a­ vanda um of bŠnirnar, grei­slurnar sÚu svo lßgar.

Fyrir r˙mum fjˇrum ßratugum skipu­u morgunbŠnir RÝkis˙tvarpsins vir­ulegri sess og eftir ■vÝ var teki­ hvernig prestunum mŠltist. SÚra Sigur­ur Haukur Gu­jˇnsson vanda­i svo um vi­ hlustendur a­ settar voru reglur um ■a­ sem prestarnir mŠttu segja. Eftir ■a­ var­ allt me­ mun flatneskjulegri brag enda mß svo sem halda ■vÝ fram a­ prestar eigi ekki a­ nota tŠkifŠri­ og tro­a sko­unum sÝnum upp ß hlustendur.

═slenska ■jˇ­kirkjan er rÝkiskirkja. ١ hefur prestum kristinna safna­a, sem standa utan Ůjˇ­kirkjunnar, veri­ leyft a­ komast a­ vi­ morgunbŠnirnar, enda hafi ■eir hloti­ menntun sÝna Ý gu­frŠ­ideild Hßskˇla ═slands. Ůa­ eru řmsir tr˙arhˇpar sem Šttu erindi vi­ hlustendur, ef morgunbŠnunum vŠri ß nř breytt Ý hugvekjur eins og ■Šr voru Ý ßrdaga. SlÝkar hugvekjur gŠtu, ef vel tŠkist til, or­i­ til ■ess a­ br˙a bili­ ß milli tr˙arhˇpa hÚr ß landi og gera m÷nnum ljˇst a­ flest tr˙arbr÷g­ mannkynsins eru sprottin af sama mei­i.

Frammista­a sÝ­ustu tveggja presta, sem flutt hafa morgunbŠnirnar, er me­ ■eim hŠtti a­ RÝkis˙tvarpi­ og Ůjˇ­kirkjan ver­a a­ rŠ­ast vi­ um ■a­ hvernig og hvort ■essum bŠnum ver­i haldi­ ßfram. Hlustendum er vart bjˇ­andi a­ doktor Ý gu­frŠ­i kunni a­eins eitt vers og prestur fari me­ morgunbŠn ßn ■ess a­ bi­ja bŠnir.

G÷ngum Ý Gu­s fri­i.


Eyjastund Ý Seljakirkju

Vi­ hjˇnin hittum gamlan nßgranna minn, GrÚtar Gu­mundsson Kristjßnssonar, Ý sundi Ý dag, en GrÚtar ßtti heima ß FaxastÝgnum Ý Vestmannaeyjum fram til 1962. Hann benti okkur ß ■akkarstund Ý Seljakirkju, en ■ar Štlu­u Vestmannaeyingar ß h÷fu­borgarsvŠ­inu a­ koma saman og ■akka giftusamleg goslok fyrir 35 ßrum. GrÚtar er Ý s÷nghˇpi ┴TVR (┴tthagafÚlags Vestmannaeyinga ß ReykjavÝkursvŠ­inu).

Vi­ hjˇnin fˇrum ■anga­ Ý kv÷ld. ┴ dagskrß voru l÷g eftir Oddgeir Kristjßnsson og sßlmar. Hlakka­i Úg til a­ heyra fallegar kˇr- og orgel˙tsetningar laga Oddgeirs og vissi a­ ■ß yr­i lagi­ "╔g veit ■˙ kemur" ef til vill sungi­ ß rÚttan hßtt.

Ůegar messan hˇfst reyndist tˇnlistarflutningurinn Ý h÷ndum Ůorvalds Halldˇrssonar. Hann bjˇ Ý eyjum um 10 ßra skei­ og er giftur eyjapŠju eins og hann or­ar ■a­. Ůau hjˇnin eru heittr˙u­ og hann fremur tˇnlistina af miklum innileik.

Ůorvaldur hefur komi­ sÚr upp ˇ■arflega miklu einkamessusni­i og ■ekktu kirkjugestir ekki ■au l÷g sem hann s÷ng vi­ messusv÷r o.fl. En Ý heildina var ■etta notaleg stund.

╔g var­ ■ˇ a­ gŠta ■ess a­ hrista ekki h÷fu­i­ ■egar "╔g veit ■˙ kemur" var sungi­. Ůa­ var n˙ meira lei­indaskemmdarverki­ sem frami­ var ß ■vÝ fyrir 40 ßrum.


Tr˙in ß eilÝft lÝf

═ Morgunbla­inu birtist Ý dag ßhugaver­ og jafnframt skemmtileg grein eftir Halldˇr Ůorsteinsson, skˇlastjˇra Mßlaskˇla Halldˇrs, um tr˙leysi og hrŠsni og yfirgang kristinna manna fram ß ■ennan dag.

Meginni­ursta­a hans er s˙ a­ ma­urinn hafi fundi­ upp Gu­ og kemur ■a­ fßum ß ˇvart. Ůa­ er athyglisvert a­ hvar sem mannkyni­ hefur skoti­ rˇtum vir­ist vera um einhvers konar dřrkun a­ rŠ­a. Oft hefur dřrkunin mi­a­ a­ ■vÝ a­ efla vald yfirstÚttanna og mß nefna kirkju mˇtmŠlenda, ■ß sem vÚr ═slendingar tilheyrum, sem dŠmi. S˙ kirkjudeild nß­i fyrstog fremst yfirrß­um ß Nor­url÷ndum og nor­anver­u Ůřskalandi vegna ■ess a­ ■a­ ■jˇna­i hagsmunum konungsvaldsins a­ s÷lsa undir sig eignir klaustra og kirkna og koma skikki ß tr˙mßl almennings enda var ■ß liti­ svo ß a­ almenningur skyldi vera s÷mu tr˙ar og ■jˇ­h÷f­inginn.

Ůannig hefur ■etta jafnan veri­ hÚr ß landi. ═slendingar ger­ust kristnir af pˇlitÝskum ßstŠ­ujm ßri­ 1000 e­a eigum vi­ fremur a­ kalla ■a­ vi­skiptahagsmuni? HÚr ß landi voru efnahagsmunirnir svo rÝkulegir a­ ekki kom til verulegra ßtaka.

١tt Úg sÚ Halldˇri ekki a­ ÷llu leyti sammßla um framhaldslÝf tek Úg ■ˇ undir flest sem hann segir. Dau­inn, hva­ sem hver segir, finst mÚr forvitnilegt fyrirbŠri sem bŠ­i gefur vonir og veldur ˇtta, allt eftir ■vÝ hver ß heldur. Ůess vegna Ýmynda Úg mÚr a­ Úg ˇttist ekki dau­ann vegna ■ess a­ mÚr finnst a­ eitthva­ bÝ­i handan vi­ skil hans og lÝfsins. Samt langar mig a­ lifa lengur.


ź Fyrri sÝ­a

Innskrßning

Ath. Vinsamlegast kveiki­ ß Javascript til a­ hefja innskrßningu.

Haf­u samband